Pawilon stacji paliw w Sierczy
Czwartek, 03 Luty 2011 14:38
Zlecając zaprojektowanie pawilonu obsługi starej stacji paliw, inwestor chciał poprawić jej standard, wzbogacić okolicę o dodatkowe funkcje, a jednocześnie zaprotestować przeciw brzydocie otaczającej nas architektury. Przyłączyliśmy się do protestu, aby pokazać, że budynek o tak banalnej funkcji, archetypowo wpisany w ogólną świadomość jako nieatrakcyjny, można zaprojektować inaczej. Nie zapominając o technicznym charakterze obiektu, chcieliśmy zanegować estetyczne rozwiązania stosowane w tego typu budownictwie. Urbanistyka planu miejscowego
Niefortunne zapisy uniemożliwiły lokalizację pawilonu o planowanej wielkości w sąsiedztwie istniejącego zadaszenia z dystrybutorami. Lokalny układ dróg dodatkowo wymusił odsunięcie obiektu od istniejącej wiaty. Inwestycja zlokalizowana jest w historycznym centrum wsi Siercza. Obok nowego pawilonu znajdują się klasztor (w budynku byłego dworu) oraz przedszkole, szkoła podstawowa, kościół, warsztaty, biura, a także stadnina koni z dużymi padokami. Teren wyraźnie opada w kierunku południowym i otwiera panoramiczny widok na stadninę, padoki oraz wieś w dolinie i góry w oddali. Budowa pawilonu obsługi stacji paliw ze sklepem, kawiarną i bistro jest działaniem uzupełniającym lokalnie brakujące funkcje.

Pawilon stacji paliw w Sierczy
Działanie architektoniczne
Nadaliśmy budynkowi romboidalny rzut, dzięki czemu naturalnie wpisuje się w istniejący zakręt drogi. Proste zabiegi formalne przeprowadzone w rzucie budynku, zastosowane podcięcia elewacji, rozplanowanie funkcji wewnętrznych oraz zewnętrznych decydują o dobrym odbiorze. Wycofanie szkleń wytworzyło zadaszoną strefę wejściową i otworzyło od strony wejścia widok na zachód. Drugie podcięcie elewacji, z cofniętą ścianą i przeszkleniem, tworzy zewnętrzny, zadaszony, południowy taras widokowy. Oba zabiegi pozwoliły na wydzielenie wewnątrz stref sklepowej i bistro. Dodatkowy niezadaszony taras został położony poniżej poziomu podstawowego, wykształcony dzięki załamaniu płyty fundamentowej.

Pawilon stacji paliw w Sierczy
W kompozycji przestrzennej budynku wizualnie dominuje żelbetowa płyta, która tworzy tarasy i podłogę pawilonu oraz podkreśla związek budynku z miejscem. Jest ona kontynuacją dużego betonowego placu przed budynkami gospodarczymi stadniny. Lekkie oderwanie od ziemi odcina obiekt od całości i unaocznia jego odmienność. Dodatkowo, związek z okolicą podkreśla użyty do kształtowania i wzmocnienia skarp gruz z lokalnego kamienia.
Materiały
Użyliśmy typowych, stosowanych w tego rodzaju budownictwie, produktów. Powstał budynek w konstrukcji mieszanej żelbetowo-stalowej z wykorzystaniem betonu i kratownicowej konstrukcji nośnej stropodachu. Zastosowaliśmy powszechnie spotykaną elewacyjną płytę warstwową o nietypowym wymiarze (ponad 16 m) i rzadko wykorzystywanej fakturze. Zastosowaliśmy również poliwęglanowe profile komorowe do wykończenia sufitów podcieni, wykorzystując ich przezroczystość do oświetlenia stref wejścia i tarasu. Elementy zewnętrzne zostały wykonane ze stali i zabezpieczone antykorozyjnie przez ocynkowanie. Wszystkie zabiegi materiałowe miały podkreślić przemysłowy charakter budynku.

Pawilon stacji paliw w Sierczy
We wnętrzu pawilonu ściany oklejone okładziną z brzozowej naturalnej sklejki mają wprowadzać wiejski charakter. Przez otwarcie i pokazanie konstrukcji stropodachu oraz wyeksponowanie wszystkich elementów infrastruktury technicznej podwieszonych do stropu, chcieliśmy podkreślić interesujący wygląd instalacji.
Jacek Krych
Dariusz Gajewski
--
Wywiad Z GROUP_A_ARCHITECTS
W projekcie stacji paliw pojawiają się nietypowe dla takich zabudowań materiały, m.in. duże przeszklenia, poliwęglan jako sufit, kamień. Czy te rozwiązania generowały problemy w trakcie prac budowlanych?
Duże płaszczyzny przeszkleń są raczej typowe i powszechnie stosowane w elewacjach tego typu obiektów. Tymczasem kamień jest unikalny. Z poliwęglanu zaś wykonuje się przeważnie elementy zadaszeń przejść pomiędzy wiatą stacji a pawilonem, więc także jest on nieobcy.
Nietypowym rozwiązaniem jest sposób łączenia tafli szklenia z pominięciem profilowania pionowego. Jedyny problem techniczny stanowiło łączenie bezprofilowe szkła zespolonego w narożnikach budynku o kątach ostrych.

Pawilon stacji paliw w Sierczy
Czy jakiś obiekt stanowił inspirację dla tych nowoczesnych rozwiązań?
Nie ma konkretnego, który byłby bezpośrednią inspiracją. Natchnienia szukamy wszędzie, nie tylko w budynkach.
Dbałość o detale, w tym wspornikowe schody, wykończenia tafli szklanych, relingi balustrad, meble, oświetlenie i posadzki, to zasługa projektu czy starannego nadzoru?
Jest to wynik działań świadomego inwestora, który zamówił wykonanie projektów wykonawczych i projektu wnętrz oraz zadbał o sprawowanie nadzorów autorskich na budowie. Poza tym, zaufał architektowi. To również zasługa kierownika budowy, który dbał o realizację projektu.
Czy koszt realizacji był wyższy od standardowych rozwiązań?
Nakłady finansowe były niewiele większe niż przy typowym obiekcie tego rodzaju.
Jakiej podpowiedzi udzieliliby Panowie architektom, którzy borykają się z inwestorami ceniącymi sobie typowe, ekonomiczne rozwiązania?
Cóż, my również spotykamy inwestorów, których interesuje tylko i wyłącznie minimalizacja kosztów. Wtedy najczęściej kończy się architektura. W takich sytuacjach zawsze lepsze jest dobre, rzetelne, funkcjonalne oraz poprawne rzemiosło i budownictwo niż rozwiązanie często u nas spotykane – architekt zaprojektuje, a inwestor zrobi po swojemu, jak najszybciej i jak najtaniej.
----
Artykuł pochodzi z magazynu dla architektów i projektantów "świat architektury" i został przedrukowany za wiedzą i zgodą redakcji.
Pobierz wersję elektroniczną (pdf) magazynu "świat architektury" - za darmo!
red./świat architektury
Komentarze
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.