Hala Politechniki Świętokrzyskiej
Czwartek, 25 Listopad 2010 22:23
Pomysł na powstanie budynku - oddanego do użytku w maju 2010 r. - zrodził się wraz z rozpoczęciem prac projektowych nad rozbudową garażu galerii handlowej Echo. Z uwagi na wzajemne relacje urbanistyczne, oba obiekty stały się przedmiotem wspólnego opracowania zagospodarowania terenu i koncepcji architektonicznej. Przygotowanie tej ostatniej oraz projektów budowlanego i przetargowego powierzono pracowni Detan.
Architekci przeprowadzili analizy terenu i sąsiedztwa oraz wytycznych inwestorskich i urbanistycznych. W ich wyniku powstała koncepcja przebudowy i rozbudowy galerii, budowy hali sportowej dla Politechniki Świętokrzyskiej oraz parkingu wielopoziomowego na prawie 1500 miejsc, który służyłby obu obiektom. Dzięki temu projektanci wygospodarowali więcej miejsca dla pozostałych funkcji. Z garażu do hali sportowej prowadzi przeszklony łącznik komunikacyjny w poziomie I piętra.
Hala Politechniki Świętokrzyskiej
Założenie zlokalizowane jest w sąsiedztwie zabudowy jedno- i wielorodzinnej, budynków zamieszkania zbiorowego, obiektów użyteczności publicznej i handlu. Od strony północno-wschodniej znajduje się Galeria Echo, a od południowo-wschodniej - wielopoziomowy garaż.
Założenia
Opracowano obiekt o wymiarach 64x47 m, który łączy nowoczesną formę architektoniczną z funkcjonalnością, jaka powinna cechować tego typu realizacje. Hala ma służyć nie tylko uprawianiu sportu, ale również imprezom uczelnianym i widowiskom. Architekci nadali kształt dwóch przylegających do siebie, prostopadłościennych brył o odrębnych funkcjach. Wyższa, „podcięta" w strefie cokołowej, zawiera zasadniczą halę z boiskami i widownią, pod którą usytuowano magazyny na sprzęt sportowy i rekreacyjny oraz zespoły sanitarne z natryskami. W bryle niższej zlokalizowano strzelnicę, siłownię ze strefą fitness, węzły sanitarne i szatniowe oraz pomieszczenia gospodarcze. Pierwszą część obiektu przykryto dachem łukowym o nachyleniu 8,5%, a drugą - dachem płaskim o nachyleniu 2%. Główne wejście do budynku zlokalizowano od strony południowo-zachodniej.
Hala Politechniki Świętokrzyskiej
Arena o długości 44 m, z wybiegami do 44,6 m (wymiar boiska do piłki ręcznej), szerokości 44 m i wysokości 12,5 m w świetle do konstrukcji została zaprojektowana w sposób mobilny. Służyć więc może rozgrywkom piłki ręcznej, siatkowej, nożnej halowej, koszykówki, a także uprawianiu sportów walki. Projektanci przewidzieli również możliwość podzielenia hali na dwa mniejsze boiska treningowe (oba o szerokości 22 m) za pomocą kotary (siatki) sterowanej ręcznie, którą zamocowano do jednego z dźwigarów konstrukcji dachu. Naturalne doświetlenie pola gry zapewniono poprzez dużą płaszczyznę fasady aluminiowej z wypełnieniem szklanym, zlokalizowaną na elewacji południowo-zachodniej. Widownię o pojemności podstawowej 530 osób również zaprojektowano w sposób mobilny, dzięki czemu można ją zapełniać w zależności od skali widowisk w różnych konfiguracjach. Przewidziano możliwość ustawienia krzeseł ruchomych, by zwiększyć pojemność obiektu.
W opracowaniu strefy sportowej ważne było właściwe rozwiązanie posadzki. Wraz ze ścianami i sufitem, które obłożone są systemowymi płytami akustycznymi, pozwala ona m.in. na ograniczenie pogłosu na sali do 2,3 s.
Konstrukcja główna
W większej części budowli zastosowano konstrukcję słupowo-ryglową o odporności ogniowej R 120. Kluczowe elementy konstrukcji areny sportowej, czyli stropy pod słupy w ścianach, ławy obudowy zewnętrznej, słupy dla dźwigarów dachowych (z wyjątkiem tych od strony południowo-zachodniej, gdzie zastosowano profile stalowe dwuteowe), zostały wykonane jako żelbetowe. Zadaszenie o znacznej rozpiętości zlokalizowane nad areną oparto na stalowych płatwiach, które umieszczono na kratowych dźwigarach stalowych. Elementy te usztywniono w płaszczyźnie górnej blachą fałdową T 60x188 gr. 1,25 mm, która stanowi jednocześnie konstrukcję nośną pod pokrycie dachu. Stężenia połaciowe, poprzeczne
i podłużne w poziomie pasa górnego oraz pionowe między dźwigarami w osi kalenicy, w odległości 12,5 m od podpór, zaprojektowano w postaci krzyżulców z rur stalowych. Płatwie i rygle opracowano z ceowników normalnych. Warstwę ocieplenia w postaci wełny mineralnej o grubości 20 cm ułożono na blasze trapezowej.
Hala Politechniki Świętokrzyskiej
Nad strefą zaplecza zaproponowano dach w formie żelbetowego stropodachu niewentylowanego. Żelbetowymi, monolitycznymi ścianami zostały obudowane klatki schodowe, nad którymi zlokalizowano klapy oddymiające o wymiarach 85x85 cm, będące jednocześnie wyłazem na dach. W technologii żelbetowej wykonano również trybuny, których głównymi elementami nośnymi są wieloprzęsłowe belki oparte na słupach i ścianach żelbetowych. Płyty, na których zostały zainstalowane krzesełka, wsparto na belkach. W celu nadania stropom międzykondygnacyjnym odporności ogniowej R 60, zrealizowano je z płyt żelbetowych, a ściany nośne obiektu wykonano z cegły silikatowej o grubości 25 cm.
Konstrukcję główną łącznika komunikacyjnego (hala sportowa - garaż wielopoziomowy) w poziomie I piętra stanowią żelbetowe słupy podpierające płytę posadzki. Ściany i dach pozostawiono surowe (od strony hali sportowej) oraz zaprojektowano jako fasady aluminiowe bezszprosowe z wypełnieniem szklanym (od garażu). W pozostałych strefach budynku ściany wykonano z materiałów silikatowych o grubości 25 cm i 12 cm oraz ceramicznych pustaków - 25 cm. W pomieszczeniach zastosowano cegłę pełną - 12 cm.
Elementy wykończeniowe
Aby nadać elewacjom współczesny charakter, a zarazem zapewnić im trwałość i odporność na warunki atmosferyczne, ich zewnętrzną powłokę stanowi blacha stalowa, powlekana na podkonstrukcji z profili stalowych o przekroju kwadratowym 50x50x4 mm (masa 1 m² - ok. 5,6 kg). Układ poszczególnych kaset tworzy czytelny rytm. Wyróżniono fasadę południowo-zachodnią, którą przeszklono, a tafle o zabarwieniu zielonym umieszczono w profilach aluminiowych. W ten sposób arena sportowa, czyli najważniejszy element wnętrz, jest widoczna od zewnątrz. Zastosowano także okładziny z piaskowca, płyty o wymiarach 160x40x4 cm, mocowane na kotwach systemowych, oraz beton architektoniczny. Wejście główne do obiektu podkreślono szklanym zadaszeniem. Zastosowano tafle bezpieczne na podkonstrukcji stalowej malowanej.
Hala Politechniki Świętokrzyskiej
Drzwi w kluczowych miejscach budynku są aluminiowe, szklone zestawami termoizolacyjnymi, z taflami bezpiecznymi w odpowiednich klasach odporności ogniowej. Zastosowano klamki antypaniczne, które w przypadku zagrożenia gwarantują bezpieczne opuszczenie budynku. Drzwi wewnętrzne zaprojektowano jako drewniane, płycinowe, okleinowane.
We wnętrzach zastosowano sufity podwieszone modułowe 60x60 cm, z widocznym profilem o podwyższonych właściwościach akustycznych. W pomieszczeniach mokrych ich konstrukcję wypełniono płytami o zwiększonej odporności na wilgoć, a na posadzkach i ścianach do pełnej wysokości ułożono płytki ceramiczne. W pomieszczeniach technicznych, na posadzkach i ścianach zastosowano gres przemysłowy. W obrębie klatek schodowych zaproponowano rozwiązania antypoślizgowe. Zaprojektowano balustrady stalowe, malowane proszkowo, z pochwytem drewnianym.
Dostępność
Obiekt przystosowano do potrzeb osób niepełnosprawnych. Dzięki zastosowaniu pochylni wyeliminowane zostały przeszkody architektoniczne przy wejściu z poziomu terenu. Winda osobowa pozwala na swobodne poruszanie się w pionie. Wydzielone toalety mają drzwi i urządzenia pomocnicze, a szerokie korytarze i przestronny hall służą zapewnieniu komfortu ruchu. W odpowiedni sposób zaprojektowano również szatnie, a całość uzupełniają wyraźne znaki kierunkowe.
Napełnianie widowni przewidziano z ciągu pieszego, który znajduje się przed wejściem głównym. Szerokość pasma w punkcie kontroli biletów przyjęto na 60 cm + 40 cm. Założony czas kontroli wynosi 20 os./min., więc komplet publiczności zasiądzie w obiekcie w 25-30 minut. Czas ewakuacji nie powinien przekroczyć 5 minut (przelotowość 30 os./min).
Hala Politechniki Świętokrzyskiej
----
Artykuł pochodzi z magazynu dla architektów i projektantów "świat architektury" i został przedrukowany za wiedzą i zgodą redakcji.
Pobierz wersję elektroniczną (pdf) magazynu "świat architektury" - za darmo!