Dom nad Odrą - Odra House we Wrocławiu
Poniedziałek, 27 Wrzesień 2010 18:53
W ścisłym centrum Wrocławia, w kwartale ograniczonym przez ulice Rybacką, Długą, Inowrocławską, tuż przy moście Dmowskiego, powstał unikalny kompleks wielorodzinny. Jego atutem jest elegancka, powściągliwa architektura i widok na przepływającą w pobliżu Odrę. Płynne przenikanie kubicznych brył, form pełnych i przezroczystych, materiałów surowych i przytulnych, wraz z wyraźnie rzeźbionym zwieńczeniem, wpisują budynek w kontekst urbanistyczny, stanowiąc zarazem o indywidualności założenia.
Otoczenie
Rejon ul. Długiej należy do dzielnicy Stare Miasto. W wyniku działań wojennych nastąpiło zniszczenie tutejszej substancji mieszkaniowej w około 70%. Z tego powodu na omawianym obszarze przeważa zabudowa z lat 60. i 70., zrealizowana w postaci klasycznych segmentów 3- lub 4-klatkowych, ustawionych szczytowo do ulicy, o wysokości pięciu kondygnacji. Na początku lat 90. XX w. w ich bezpośrednim sąsiedztwie powstał budynek punktowy o wysokości jedenastu kondygnacji i dynamicznej formie.
Ze względu na brak Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego została opracowana decyzja o warunkach zabudowy. Jej postanowienia oparto na opisanych powyżej formach. W związku z tym w nowo projektowanym obiekcie należało zachować wysokość zgodną z wymiarem istniejących budynków, z możliwością lokalnego podwyższenia kubatury sytuowanej w głębi działki do dziewięciu kondygnacji. Zapisy oraz wygląd otoczenia znacząco wpłynęły na proces kształtowania układu przestrzennego Odra House.
Przewidziano proste zagospodarowanie terenu z zastosowaniem mebli urbanistycznych z gabionów, betonu i niskopiennej, strzyżonej zieleni. Uwzględniono również plac zabaw dla dzieci i wodospad. Przed lokalami usługowymi zlokalizowanymi na parterze został zaplanowany poszerzony pas strefy wejściowej.
Budynek zrealizowano w klasie B Certyfikatu Energetycznego, a jego energochłonność jest o 30% niższa od standardowych rozwiązań.
Architektura
Skomplikowany kształt działki, zróżnicowana zabudowa otaczających obiektów i relatywnie wysoki współczynnik intensywności terenu (zabudowa śródmiejska) wymusiły na projektantach konieczność rozczłonkowania bryły zarówno w układzie horyzontalnym, jak i wertykalnym. Zadbano o spełnienie przepisów dotyczących nasłonecznienia pomieszczeń mieszkalnych i nieprzesłaniania.
W efekcie powstał – jak nazywają go projektanci – „konglomerat” trzech obiektów (A, B i C) odpowiadający funkcjonalnemu podziałowi na tę samą liczbę klatek. Każdy cechują odmienne rozwiązania architektoniczne, na tyle jednak spójne, by nie burzyć harmonii odbioru.
Budynek A o wyraźnym podziale horyzontalnym nawiązuje do gabarytów i wysokości istniejącej zabudowy. Jego mniejsze skrzydło zamyka wgląd w głąb działki, oddzielając jednocześnie wnętrze zespołu od uciążliwego hałasu z ulicy Długiej. Tu zlokalizowano również główne wejście i wjazd na teren kompleksu.
Wyraźne podziały horyzontalne zastosowano również na fasadach budynku B (część środkowa i od strony ul. Długiej). Jego prosta forma stanowi kontynuację przyjętej zasady kubicznego kształtowania budynków inspirowanej zabudowaniami sąsiednimi. Dodatkowo, poziomy układ podkreślono linią tarasów usytuowanych na ostatniej kondygnacji.
W głębi obszaru zlokalizowano dziewięciokondygnacyjny budynek C. Elewację uzupełniono tarasami, które otaczają obiekt z trzech stron. Dzięki temu mają ekspozycję wschodnią, zachodnią i południową. Poprzez zastosowanie szklanych balustrad oraz transparentnych paneli wertykalnych bryła sprawia wrażenie spokojnej i jednorodnej.
Struktura
Od ul. Długiej zaprojektowano główne piesze wejście na teren zabudowy przez podcień w budynku A. Powstały dojścia od strony komunikacji masowej, a także zlokalizowanych w pobliżu obiektów handlowych. Obsługę komunikacyjną zespołu przewidziano również z ul. Długiej, gdzie znajduje się wjazd na działkę i do garażu podziemnego. Wyjazd z tego drugiego zaprojektowano na ul. Rybacką, która przebiega nad kanałem Odry. Wszystkie przejazdy spełniają wymogi przeciwpożarowe.
Wysokość budynku i wyjątkowa lokalizacja pozwalają cieszyć się widokiem z okien od piątej kondygnacji wzwyż. Podziwiać można panoramę Starego Miasta, a nawet ogromną bryłę elektrociepłowni przy ul. Łowieckiej. Ze względu na chęć wyeksponowania wspaniałego krajobrazu, ostatnia kondygnacja budynku C została wzbogacona w szklane wykusze wystające poza obrys budynku oraz rozległe tarasy. Elementy te dodatkowo dynamizują prostą bryłę obiektu.
Rzut oparto na klasycznym układzie korytarzowym, z mieszkaniami po obu stronach. Zaprojektowano 170 mieszkań – od jedno- do czteropokojowych, o powierzchniach od 36 do 102 m2. W projekcie uwzględniono również 9 lokali usługowych oraz 28 miejsc postojowych na terenie i 170 w garażu podziemnym. W skład kompleksu wchodzą klub fitness, wózko-rowerownie, pomieszczenia gospodarcze, komórki lokatorskie i portiernia.
Elewacje
Zasadnicza bryła ma charakter prostopadłościenny. Aby podkreślić zróżnicowanie obiektu, zastosowano w części cokołowej balkony o rozmaitej szerokości i różnym materiale wykończeniowym (balustrady z blachy perforowanej i drewnianych profili), a w części nadbudowy loggie z balustradą z blachy perforowanej. Dodatkowo, zastosowano zamykanie przestrzeni balkonów przesuwanymi panelami. Na ostatniej kondygnacji loggię przekształcono w taras. Fasady wykończono tynkami w odcieniach bieli i szarości, które skontrastowano z drewnianymi, euronitowymi okładzinami oraz panelami z trespy.
Należy podkreślić, że wszystkie mieszkania mają własną przestrzeń zewnętrzną zrealizowaną jako balkon, loggia, taras lub ogród (na parterze). Strefy te dostępne są z pokoju dziennego, a w wielu przypadkach również z sypialni. Na dachach niższych budynków zaprojektowana została zieleń, co umila widok z okien.
Na dziewiątej kondygnacji budynku C tarasy i patia wykonano z desek tarasowych z drewna egzotycznego (np. massaranduba). Są one podwójnie ryflowane i układane na legarach z drewna egzotycznego oraz systemowych podkładkach dystansujących, które zapewniają płynną regulację wysokości. Na parterze, przed wyjściem z mieszkań, zaprojektowano podesty, także z drewna egzotycznego wpartego na podstawach z bloczków betonowych.
Rozwiązania
Budynki składają się z trzech oddalonych od siebie segmentów. Część podziemna zaprojektowana została w całości jako konstrukcja żelbetowa, monolityczna, posadowiona na żelbetowej płycie fundamentowej. Tworzą ją ściany, słupy, podciągi i stropy. W częściach nadziemnych zasadniczy układ konstrukcyjny również oparto na słupach i ścianach żelbetowych. Zaprojektowano stropy płytowe typu Filigran.
Fragment budynku A w części szczytowej wyprowadzono poza zasadniczy obrys. Dlatego ściany zaprojektowane zostały jako tarcze żelbetowe. Balkony wyprowadzono z płyt stropowych z zastosowaniem łączników systemowych, które zapewniają oddzielenie termiczne.
Dach jest płaski, niewentylowany, z warstwą izolacji termicznej, izolowany dwiema warstwami papy termozgrzewalnej (podkładową i wierzchnią). Całość została dociążona warstwą dachu zielonego, ekstensywnego (mchy, porosty), z warstwą drenażową. Odwodnienie przewidziano za pomocą systemu podciśnieniowego.
W mieszkaniach zaprojektowano wentylację hybrydową. Jest to system wentylowania pomieszczeń, działający jako wentylacja grawitacyjna lub mechaniczna – w zależności od warunków zewnętrznych. Taki tryb zapewnia odpowiednią jakość powietrza wewnętrznego przy małym zużyciu energii elektrycznej.
Inwestor - deweloper: Euro-Dom sp. z o.o.
Architektura: asw Studio Projektowe Maciej Hawrylak
----
Artykuł pochodzi z magazynu dla architektów i projektantów "świat architektury" i został przedrukowany za wiedzą i zgodą redakcji.
Pobierz wersję elektroniczną (pdf) magazynu "świat architektury" - za darmo!
Komentarze
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.