Wyróżnienie I stopnia - koncepcja architektoniczna Budynku ASP dla Wydziału Rzeźby w Warszawie - ch+
Wtorek, 04 Październik 2011 12:52
Prezentujemy projekt, który zdobył Wyróżnienie I stopnia w konkursie na opracowanie koncepcji architektonicznej Budynku ASP dla Wydziału Rzeźby w Warszawie przy ul. Spokojnej 15 w Warszawie. Autorem projektu jest zespół wrocławskiej pracowni ch+ architekci.
Zobacz także: Wyniki konkursu: koncepcja architektoniczna Budynku ASP dla Wydziału Rzeźby w Warszawie








Opis koncepcji konkursowejPodstawowe założenia projektowe
Naczelnym założeniem projektowym było stworzenie obiektu o czytelnej logice kompozycji i struktury, która pozwoli na jego elastyczne i wielostronne wykorzystanie oraz da mozliwość realizacji różnych scenariuszy wydarzeń.
Założeniem estetyczno-architektonicznym było ukształtowanie budynku, który subtelnie nawiązywałby geometrią, skalą i materiałem do charakteru całego kompleksu zachowując przy tym współczesny charakter.
Rozwiązania urbanistyczne w skali działki
Ramy przestrzenne obiektu
Ograniczenia przestrzenne oraz zapisy sformułowane w WZIZT w naturalny sposób definiują ramy przestrzenne dla obiektu.
- Od strony ul. Spokojnej projektuje się scianę szczytową głównego segmentu budynku w historycznej linii zabudowy oraz odtworzenie muru ceglanego na pozostałym odcinku. Rozwiązanie to konsekwentnie kontynuuje logikę usytuowania budynków łączonych murem charakterystyczną dla historycznego kompleksu ASP. W części tej projektuje się wejście główne do obiektu.
- Od strony wschodniej budynek usytuowany jest w odległości 4m od granicy z działką nr 5 i przybliża się na ok. 1m do granicy z działką nr 3. Skala działki nr 3 uniemożliwia jej zabudowę w związku z czym projektowaną inwestycja nie będzie kolidować z ew. zamierzeniami budowlanymi na działce nr 5
- Od strony południowej budynek dochodzi do granicy podziału wewnętrznego działki nr 2
- Od strony zachodniej obiekt przylega do budynku ASP w części pozbawionej okien i detalu. Na pozostałym odcinku projektuje się przestrzeń dziedzińca wewnętrznego. W przestrzeni tej sytuuje się wejścia i rozwiązania do obsługi pracowni oraz dojazd techniczny do obiektu. Na dziedzińcu planuje się odtworzenie istniejących schodów terenowych.
Skalą wysokościową oraz geometrią dachów obiekt dostosowuje się do wymogów WZIZT.
Obsługa komunikacyjna i techniczna obiektu
- Jako wjazd główny na działkę przewiduje się wykorzystanie istniejącego zjazdu na ul Spokojną w zachodniej części działki nr 2.
- W części centralnej działki projektuje się plac wielofunkcyjny. Przestrzeń ta w swoim zamyśle ma służyć jako dojazd do projektowanego obiektu, plac manewrowy dla pojazdów obsługujących teren działki oraz jako przestrzeń dla imprez plenerowych organizowanych przez ASP.
- Przy placu wielofunkcyjnym projektuje się parking oraz skwer rekreacyjny z małą architekturą. Ilość 26 projektowanych miejsc parkingowych wynika z założonego wskaźnika 10mp/1000m2 pow. użytkowej projektowanego obiektu. Istnieje mozliwość powiększenia parkingu wg wskaźników zawartych w WZIZT do 60mp kosztem powierzchni skweru. W sasiedztwie placu projektuje się również parking dla 50 rowerów, śmietnik oraz stanowisko dla kontenera na odpady.
- Charakterystyka pożarowa obiektu nie wymaga stosowania drogi pożarowej.
Zieleń
- Na działce projektuje się zieleń niską uzupełniającą dla której przewiduje się nasadzenia kompozycyjne i akcentowe drzewami ozdobnymi. Topole, w tym drzewa rosnące na odc. F-C, przewiduje się wyciąć i zamienić szlachetniejszymi gatunkami.
- Współczynnik 20% powierzchni zielonej w pn części działki nr 2 uzyskuje się poprzez zastosowanie ażurowej nawierzchni utwardzonej ciągu komunikacyjnego dziedzińca wewnętrznego.
Rozwiązania architektoniczno-funkcjonalne
Kompozycja przestrzenna i wyraz architektoniczny
- Obiekt zaprojektowano jako układ trójtraktowy. Główną częścią obiektu jest trakt wschodni, w którym zgrupowano w ciągu wysokie i duże pracownie.
- Po stronie zachodniej znajduje się trakt w którym umieszczono mniejsze pracownie oraz pomieszczenia obsługujące budynek.
- Trakt centralny stanowi komunikacja łącząca wszystkie pomieszczenia oraz duże pracownie z dziedzińcem wewnętrznym.
- Architektura obiektu poprzez konstrukcję, modułowy układ, pasmowe doświetlenia, odwołuje się do praktycznych, elastycznych i łatwych w wykonastwie rozwiązań industrialnych. Inne elementy jak: zastosowanie okładziny ceglanej układ wyniesionych kominów, geometria dachów nawiązuja we współczesny sposób do charakteru istniejącego kompleksu.
Układ kondygnacji i ich powiązania
- Ograniczenia wysokościowe, wysokość pracowni, jak również wysoki poziom wód gruntowych kazały szukać optymalnego rozwiązania układu kondygnacji i poziomu posadowienia. Zdecydowano się na rozwiązanie ograniczające komunikację w pionie do 3,5 m zarówno w górę jak i w dół względem poziomu terenu (pomimo dużo większych wysokości kondygnacji pracowni.) Na poziomie 0 utworzono kondygnację wejściową z hallem, szatnią i punktem kontroli.
- Część wejściowa do obiektu znajduje się w trakcie zachodnim przylegającym do istniejącego budynku zajmowanego obecnie przez Cafe Spokojna. Proponuje się wykonanie połączenia projektowanego obiektu z istniejącą kawiarnią która będzie stanowić naturalne miejsce spotkań studentów i prowadzących.
- Z poziomu 0 istnieje mozliwość wejścia do wszystkich pracowni usytuowanych na poziomie -1 poprzez system antresol.
- Z poziomu +1 prowadzi wejście na antresole gdzie znajduje się pracownia fotograficzna oraz pomieszczenia techniczne
Komunikacja w obiekcie
- Obiekt obsługiwany jest przez dwie klatki schodowe, windę osobową oraz windę towarową.
- Oprócz powyższych, duże pracownie na poziomie -1 posiadają wewnętrzne schody ażurowe prowadzące na antresole na poziomie 0 spięte dodatkowo wewnętrzną komunikacją.
- Komunikację poziomą zapewnia trakt centralny w którym biegną dwa korytarze (na poziomie -1 i +1) oraz pomosty łączące antresole na poziomie 0
z przestrzenią dziedzinca wewnętrznego.
Rozwiązania techniczne dla pracowni
- Duże pracownie na poziomie -1 i +1 zostały wyposażone w piony technologiczne, w których biegną kominy spalinowe, media, a także szachty do usuwania gruzu. Istnieje w nich rezerwa dla montażu innych elementów instalacyjnych w poźniejszym okresie jak np. fancoile. Przy szachtach przewiduje się montaż elementów. wyposażenia, pomieszczenia pomocnicze oraz podręczne toalety
- Transport cięzkich elementów lub gruzu z poziomu -1 odbywac się może przy pomocy wyciągarek i suwnic oraz windy towarowej. Elementy mogą być wprowadzane bezpośrednio z dziedzińca wewnętrznego poprzez pomosty.
- Transport ciężkich elementów z poziomu +1 odbywac się może za pomocą windy towarowej oraz wyciągarek na elewacji i portfenetrów technicznych.
Dla pracowni ceramicznej przewidziano miejsce montażu szkliwierek z wyciągiem
Doświetlenie
- Pracownie wysokie na poziomie -1 doswietlone są oknami położonymi nad poziomem terenu. Pracownie niskie doświetlone są świetlikami sufitowymi.
- Pracownie na poziomie +1 doswietlone są świetlikami sufitowymi.
- Pracownie od strony traktu komunikacyjnego posiadają system lekkich przesuwnych ścianek pozwalających na lepszą penetrację światłem rozproszonym padającym od strony dziedzińca wewnętrznego.
- Ilość światło kontrolować można również odpowiednim wyciemnieniem roletami
Wejścia do dolnych pracowni z zewnątrz, system przesuwnych ścian, przezierność fasady traktu komunikacyjnego mają na celu m.in. mozliwość jak najpełniejszej integracji przestrzeni twórczych z przestrzenią dziedzińca wewnętrznego, szczególnie w przypadku imprez artystycznych, dni otwartych, wystaw, etc
Rozwiązania konstrukcyjne, materiałowe i techniczne
Konstrukcja
- Przewiduje się wykonanie płyty dennej
- Główny trakt wschodni projektuje się w technologii mieszanej. Część podziemną w technologii monolitycznej, część nadziemną w technologii szkieletowej z prefabrykowanymi słupami żelbetowymi z konsolami pod suwnice, stropem żelbetowym wzmocnionym użebrowaniem oraz dżwigarami dachowymi z blachownic stalowych
- Trakt zachodni projektuje się w konstrukcji monolitycznej słupowo-płytowej z trzonem komunikacyjnym i stropem żelbetowym wzmocnionym z użebrowaniem oraz dżwigarami dachowymi z blachownic stalowych
- Trakt centralny komunikacyjny projektuje się w technologii mieszanej. Stosuje się dżwigary V z drewna klejonego z podłużną belką i płatwią z profili stalowych oraz lekkie zadaszenie z profili stalowych.
Materiały
- Sciany zewnętrzne monolityczne traktu zachodniego wykańczane od zewnątrz metodą lekką mokrą od wewnątrz systemem suchych tynków
- Sciany zewnętrzne szkieletowe traktu wschodniego wykańczane od zewnątrz cegłą klinkierową, z ociepleniem z wełny mineralnej, wykańczane od wewnatrz systemem suchych tynków
- Ściany wewnętrzne z bloczków lub ścianki systemowe g-k
- Scianki wewnętrzne przesuwne: ramy drewniane z wypełnieniem z gęstego styropianu wykańczane sklejką wodoodporną, okucia i szyny jezdne systemowe
- Pokrycia dachowe z płyt warstwowych, wykończenie kominów z blachy na rabek stojący
- Fasada wewnętrzna traktu komunikacyjnego, świetliki dachowe i sufitowe oraz okna pasmowe z wypełnieniem z paneli poliwęglanowych pieciokomorowych łączonych na pióro-wpust o współczynniku 1,4W/m2xK
- Wykończenie posadzek wg wytycznych programowych
Instalacje i eksploatacja budynku
- Zaopatrzenie w media wg wytycznych zawartych w WZIZT
- W obiekcie projektuje się ograniczoną liczbę otworów okiennych oraz przewiduje zastosowanie materiałów o jak najwyższej izolacyjności termicznej. Proste i klarowne bryły i płaszczyzny ograniczają ilość słabych miejsc w budynku.
- Piece w pracowniach odlewnictwa i ceramiki umieszcza się w centralnej części traktu wschodniego oraz przewiduje zastosowanie wysokosprawnych systemów odzysku ciepła i jego dystrybucję do pozostałych części obiektu.
- Ogrzewanie budynku zaplanowano jako dwuwariantowe: z węzła cieplnego lub kotłowni gazowej w zależności od technicznych możliwości przyłączenia do sieci.
- Dla wentylacji budynku planuje się zastosowanie odrębnych układów mechanicznych nawiewno-wywiewnych i wywiewnych w zależności od funkcji pomieszczeń. Systemy wentylacyjne nawiewno-wywiewne wyposażone będą w wysokosprawne układy odzysku ciepła. Powietrze nawiewane podgrzewane będzie nagrzewnicami wodnymi zasilanymi z kotłowni/węzła cieplnego.
--
Projekt:
- ch+ architekci
Zespół projektowy:
- Mikołaj Smoleński [sofft]
- Agnieszka Chrzanowska
- Wojtek Chrzanowski
- Grzegorz Kaczmarowski