III Nagroda (równorzędna) w konkursie na koncepcję architektoniczną zespołu kulturalno – gastronomiczno – hotelowego w Dobrzeniu Wielkim - Pracownia Architektury Głowacki

Środa, 14 Kwiecień 2010 00:02

Wiadomości - Projekty

III Nagrodę (równorzędną) w konkursie na opracowanie koncepcji architektonicznej zespołu kulturalno – gastronomiczno – hotelowego w Dobrzeniu Wielkim przyznano pracy zgłoszonej przez Pracownię Architektury Głowacki - Wrocław. Prezentujemy ten projekt.

Zobacz także: Wyniki konkursu na opracowanie koncepcji architektonicznej zespołu kulturalno – gastronomiczno – hotelowego w Dobrzeniu Wielkim

Projekt przygotował zespół autorski w składzie:

• Tomasz Głowacki
• Katarzyna Rybczyńska
• Agnieszka Śliwińska

III Nagroda - Pracownia Architektury Głowacki - fot. UG Dobrzeń Wielki


III Nagroda - Pracownia Architektury Głowacki - fot. UG Dobrzeń Wielki

III Nagroda - Pracownia Architektury Głowacki - fot. UG Dobrzeń Wielki

III Nagroda - Pracownia Architektury Głowacki - fot. UG Dobrzeń Wielki

III Nagroda - Pracownia Architektury Głowacki - fot. UG Dobrzeń Wielki

III Nagroda - Pracownia Architektury Głowacki - fot. UG Dobrzeń Wielki

III Nagroda - Pracownia Architektury Głowacki - fot. UG Dobrzeń Wielki

III Nagroda - Pracownia Architektury Głowacki - fot. UG Dobrzeń Wielki

III Nagroda - Pracownia Architektury Głowacki - fot. UG Dobrzeń Wielki

Opis autorski projektu:

Założenia ideowe

dopasowanie struktury obiektu do istniejącej tkanki
W obliczu nieuporządkowanej struktury urbanistycznej kwartału obiekt odnosi się do tkanki urbanistycznej i wzorców architektonicznych w skali całej miejscowości. Rozrzeźbionej strukturze złożonej z archetypicznych domków spiętych przeszklonym łącznikiem nadano typowe i znamienne dla regionu proporcje. Bezpośrednie nawiązanie do wielkości sąsiadującej zabudowy mieszkalnej i gospodarczej oswaja nowy kompleks, który naturalnie wpisuje się w krajobraz Dobrzenia i podkreśla jego charakter.

dywersyfikacja elementów wyznacznikiem ludzkiej skali
Wielorakość rozmiarów, wysokości i otworowania poszczególnych modułów oraz ich wzajemne przesunięcia generują wiele różnych przestrzeni wewnątrz i na zewnątrz, każde o innej specyfice odpowiadającej nadanej mu funkcji.

przestrzenie „pomiędzy”
Urbanistyka zespołu bazująca na przesunięciach i wycofywaniu równoległych względem siebie brył pozwala na wprowadzenie w przestrzenie „pomiędzy” zielonych dziedzińców lub utwardzonych placów pozwalających na dogodną obsługę i doświetlenie budynku.

homogeniczność materiałowa
Narzucona restrykcja materiałowa wzmacnia odbiór dwóch okładzin: neutralnej, zastosowanej na dużych płaszczyznach modułów bazowych oraz drewnianej, akcentującej przestrzenie wspólne. Ujednolicony materiał nadaje zespołowi spójny charakter i jasno wskazuje na współdziałający kompleks.
nawiązanie do lokalnych tradycji materiałowych

Decyzje materiałowe są wynikową genius loci miejsca. Biała fasada jest trawestacją otynkowanych, jasnych szczytów domów, podczas gdy bejcowana drewniana okładzina wzoruje się na poddanym działaniu czasu pokryciu zabytkowego kościoła św. Rocha.

TEREN OBJĘTY ZAGOSPODAROWANIEM STUDIALNYM
Z uwagi na brak jasnej idei urbanistycznej w zastanym kwartale nowoprojektowany kompleks został dostosowany do istniejącej, typowej dla regionu zabudowy mieszkalnej, porządkując tym samym tą część centrum Dobrzenia. Zespół wpisuje się w linie zabudowy skrajnymi skrzydłami. Środkowe moduły zostały uskokowo wycofane dla uzyskania głównego placu wejściowego oraz częściowego osłonięcia zlokalizowanego na tyłach placu gospodarczego. Uporządkowanie kwartału uzyskano poprzez wprowadzenie zwartych szpalerów drzew – podstawowego, zgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i biegnącego wzdłuż ulicy Reymonta, od Gminnego Ośrodka Kultury do projektowanego zespołu kulturalno-hotelowego i podkreślającego przebieg wygodny, zacieniony ciąg pieszy.

Przearanżowany i sfunkcjonalizowany parking, liczący po zmianach 84 miejsca postojowe zamierzony został jako bazowy dla zespołu trzech ośrodków o wysokim znaczeniu w skali gminy. Oprócz wjazdu od ulicy Reymonta parking obsługiwany jest też z przedłużenia ulicy Kwiatowej. Bezpośrednio przy wjeździe z ulicy Reymonta zlokalizowano niezbędny parking rowerowy (42 miejsca). Dużą powierzchnię parkingu przecinają poprzecznie, pomiędzy rzędami miejsc postojowych, szpalery niższych drzew, zapewniające cień i uzupełniające swoją kubaturą pustą przestrzeń pomiędzy ośrodkiem kultury i zdrowia. Nadaje to jej zielony, rekreacyjny charakter. Teren przecinają ścieżki pieszo-jezdne, zapewniające dojścia do każdego z licznych wejść obiektów, a nawet użytkowanie o charakterze rekreacyjnym: jazdę na deskorolkach, wrotkach czy hulajnogach.

W tak zaprojektowanej strukturze masywny budynek Gminnego Ośrodka Kultury oraz nowoprojektowany zespół stają się ramami całego kwartału, oskrzydlającymi wypełnienie z wysokich drzew, za którymi zanika niespójna bryła zakładu opieki zdrowotnej oraz strefa gospodarcza hotelu i restauracji.

ZESPÓŁ KULTURALNO - GASTRONOMICZNO - HOTELOWY

Rozwiązania funkcjonalno-przestrzenne

Zespół został zaprojektowany jako układ pięciu par naprzeciwległych, archetypicznych brył, równoległych do ulicy Reymonta, rozsuniętych i wycofanych względem siebie. Pary i cały układ łączy poprzeczny hall otwierający się na ulicę Wspólną. Poszczególne bryły różnią się wysokością. Zależnie od pełnionej funkcji są halowymi, jednoprzestrzennymi wysokimi salami restauracji czy konferencji, dwukondygnacyjnymi skrzydłami administracyjnymi czy dwukondygnacyjnym hotelem z wysokim poddaszem użytkowym. Długość brył wynika z zapotrzebowania poszczególnych funkcji na powierzchnię użytkową, przy czym duże zespoły funkcjonalne lokalizowane są zawsze w modułach południowo-zachodnich. Wysokość modułów waha się od 9,8 do 13,0m. Zdecydowanie mniejsza wysokość łącznika (4,3m) pozwala na podkreślenie autonomicznego charakteru "domków". Przeszklony, podłużny hall odcina się od nich formalnie i materiałowo, jego dach stanowi też częściowo osłonięty taras, dostępny ze stref wspólnych poszczególnych części zespołów. Dwuspadowe dachy brył powtarzają typowy i naturalny dla okolicy ostry kąt spadku, a ich nagromadzenie na różnej wysokości, które można obserwować z poziomu otaczającego terenu oraz wysokiego tarasu stanowi ciekawą, dynamiczną kompozycję - wizytówkę zespołu.

etapowanie inwestycji

Rozczłonkowany, grzebieniowy układ zespołu daje wiele możliwości etapowania. Poszczególne pary modułów: restauracyjna, konferencyjna i dwie hotelowe mogą działać zupełnie niezależnie. Każdy dysponuje własnym zapleczem sanitarnym i gospodarczym, komunikacją pionową i osobnymi wejściami. W każdym też zaprojektowano strefy i pomieszczenia mogące pełnić funkcję portierni/infopunktu/recepcji, które, po rozbudowie i włączeniu w ogólny układ funkcjonalny, mogą być użytkowane inaczej, zgodnie z nowymi potrzebami. Także wielostronna obsługa z dróg kołowych sprawia, że niezależnie od którego podzespołu: hotelowego, gastronomicznego czy konferencyjnego zostanie rozpoczęta inwestycja, zapewniony będzie do niej dogodny dojazd i dojścia piesze, będące w przeważającej części już wcześniej częścią układu komunikacyjnego działki.

część konferencyjna

Część konferencyjna składa się z dwóch modułów usytuowanych skrajnie, wzdłuż ulicy Reymonta. Krótsza bryła - frontowa, zlokalizowana w północno-zachodniej części działki mieści małą, 50-osobową salkę konferencyjną, natomiast wydłużona bryła tylna salę 150-osobową (której geometria uwzględnia przewyżkę) z zapleczem obsługującym (kabiny tłumaczy, magazynek, pomieszczenie wykładowcy, portiernia mogąca po połączeniu etapów pełnić funkcję punktu informacyjnego lub wystawowego). Zaplanowano wygodne zaplecze sanitarne: w parterze znajdują się dwie toalety dla niepełnosprawnych, a nad wszystkimi pomieszczeniami o funkcjach uzupełniających pomieszczenia techniczne (wentylatornie, przyłącza dostępne z zewnątrz bądź wydzielonych klatek schodowych) oraz duży zespół toalet. Mała sala otwiera się na północno-wschodni, zielony dziedziniec, duża jest obustronnie doświetlona, z wglądem na taras restauracji. Obie posiadają możliwość zaciemnienia. W łączniku z częścią restauracyjną przewidziano dodatkowo dwustronny box otwierający się na hall i, w sezonie letnim, na taras, zapewniający organizowanym konferencjom mini-zaplecze gastronomiczne działające niezależnie od restauracji i ewentualnie przed jej powstaniem.

część restauracyjna

Część restauracyjna, przewidywana jako pierwszy bądź drugi etap inwestycji zajmuje cztery moduły. Północno-wschodnie, zlokalizowane przy głównym dziedzińcu wejściowym mieszczą galerię z zapleczem i dyżurkę oraz ogólnodostępny zespół szatniowo-sanitarny. Na piętrze zlokalizowano pomieszczenia biurowe i zaplecze pracowników administracji z wyjściem na prywatną część tarasu dachowego.
Duża sala konsumpcyjna na 120 osób i zaplecze kuchenne zajmują dwa bezpośrednio zestawione i skomunikowane ze sobą moduły. Jadalnia, podobnie do sali konferencyjnej jest jednoprzestrzenną halą otwierającą się na zieleń i przyległy do niej taras, osłonięty też przez bryłę sali konferencyjnej i holu. Zaplecze kuchenne jest najbardziej wysunięte na południe i oskrzydla (a jednocześnie zasłania dla gości restauracji) plac dostawczy. Osobne, zadaszone wejście i mały hall obsługują kuchnię i magazyny. Zespół pomieszczeń sanitarno-szatniowych i część magazynów znajduje się na piętrze, skomunikowanym klatką schodową i windą towarową.

część hotelowa

Hotel zaplanowano w czterech osobnych kubaturach obsługiwanych własnymi klatkami a połączonych w parterze przeszklonym, wydłużonym hallem. Tym samym niewielka ilość pokoi w każdym pionie daje gościom poczucie intymności i nawiązuje do sielskiej i gościnnej atmosfery miejscowości. W parterze, w skrajnych, południowo-wschodnich skrzydłach, umieszczono po trzy pokoje. W modułach przyległych do dziedzińca wejściowego (od północy) i gospodarczego (od południa) znajdują sie tylko po dwa pokoje, doświetlone od strony wschodnich, prywatnych tarasów. Są to pokoje dla niepełnosprawnych, umiejscowione blisko wejścia, oraz pokoje trzyosobowe. Pozostałą część, nie gwarantującą gościom intymności, przeznaczono na magazyny i zaplecze hotelu (magazyny, śmietnik, przechowalnię bagażu). Na wyższych kondygnacjach każdy moduł mieści po trzy pokoje dwuosobowe i pomieszczenie gospodarcze bądź magazynowe. Z półpiętra pomiędzy kondygnacją +1 a poddaszem dostępny jest taras dachowy, umożliwiający gościom rekreację i wypoczynek. Poddasze jednego z modułów mieści wygodny apartament z łazienką. Główne wejście do hotelu znajduje się na osi całego kompleksu. Naprzeciw wejścia zlokalizowano recepcję, z hallu dostępne też są toalety.

tarasy i dziedzińce

Rozczłonkowanie zespołu zostało wykorzystane do stworzenia sześciu wnętrz urbanistycznych pomiędzy modułami, jednostronnie domkniętych szklaną ścianą łącznika. Część z nich ma charakter prywatny, zielony, rekreacyjny. Służą zabawie dzieci, wypoczynkowi gości, na nie otwierają się pokoje hotelowe. Północno-zachodnie rozcięcia tworzą strefę wejściową, w razie potrzeby stają się sceną działań artystycznych otwierającej się na nie galerii. Największy południowy drewniany taras jest funkcjonalnie przedłużeniem restauracji. Naprzeciwko dziedzińca wejściowego, za matową szklaną ścianą hallu zlokalizowano plac gospodarczy umożliwiający wygodną obsługę hotelu i części gastronomicznej.
Dodatkowy taras zlokalizowano na dachu łącznika. Przecina on wszystkie zespoły, dzieląc je na dwa moduły, kadrujące widoki i krajobraz. Dalekie otwarcia na wschód i zachód budują ciekawą perspektywę, a spacje pomiędzy modułami zapewniają południowe światło i kontakt z koronami drzew wyrastających z tarasów parteru. Delikatne wydzielenie balustradą z siatki rozróżnia część hotelową i administracyjną.

obsługa komunikacyjna

Ze względu na możliwość etapowania każda część zespołu może być napełniana i obsługiwana osobno, zgodnie ze swoją specyfiką. W zachodniej części działki przewidziano zatoczkę dla autokarów, sąsiadującą bezpośrednio z wysuniętym zadaszeniem głównego wejścia do części konferencyjnej. Wzdłuż ulicy Wspólnej znajduje się szereg 29. miejsc postojowych dla gości hotelowych. Wjazd od strony południowej, dostępny z głównego, zbiorczego parkingu bądź z osiedlowej ulicy (przedłużenie Kwiatowej) przechodzi w plac gospodarczy, umożliwiający manewry małych samochodów dostawczych i śmieciarki, oraz parking samochodowy (19 miejsc) i rowerowy dla pracowników obiektu. Rolę drogi pożarowej pełni ulica Wspólna.

Komunikacja wewnętrzna pionowa jest osobna dla każdego modułu. Główny trakt komunikacji poziomej stanowi wysoki hall - łącznik o w pełni przeszklonych ścianach, doświetlający wewnętrzne korytarze poszczególnych bloków funkcjonalnych i zakończony przeszklonymi wyjściami.

Rozwiązania konstrukcyjne i techniczne

konstrukcja i instalacje

Konstrukcja budynku opiera się na ramach stalowych o rozpiętości 9 lub 10m stężonych stropami, a w przypadku jednoprzestrzennej sali restauracyjnej i konferencyjnej - ściągami stalowymi. W górnej części kondygnacji wysokiego poddasza można dodatkowo wydzielić przestrzeń magazynową bądź techniczną. Przewidziano odwodnienie rynną i rurami spustowymi ukrytymi. Ściany szachtów instalacyjnych zlokalizowano parami, centralnie, niezależnie dla każdego modułu. W przestrzeni wysokiego poddasza piony zostają sprowadzone do kalenicy i wyprowadzone w zbiorczych obudowach kominów.

warunki ewakuacji

Projektowany zespół jest dogodnie usytuowany pod względem zewnętrznej ochrony przeciwpożarowej. Planuje się lokalizację w jego pobliżu hydrantu do zewnętrznego zaopatrzenia w wodę do celów gaśniczych.
Budynek planuje się jako niski o powierzchni całkowitej 2500m². Budynek składa się z kilku części połączonych ze sobą korytarzem komunikacyjnym. Założono, że ewakuacja na zewnątrz ze wszystkich pomieszczeń w budynku nie przekroczy 20 metrów.
W budynku zlokalizowano dużą salę audytoryjną dla 150 osób, drugą mniejszą dla 50 i salę konsumpcyjną dla około 120 osób. Z wszystkich tych pomieszczeń ewakuacja odbywa się bezpośrednio na zewnątrz budynku przez co najmniej dwa wyjścia ewakuacyjne.
W budynku planuje się stosowanie podstawowych stałych i półstałych urządzeń przeciwpożarowych jak hydranty i gaśnice.

Dyspozycje materiałowe

fasady i dach

Ściany i połacie dachowe budynku wykończono jednolicie małoformatowymi, prostokątnymi płytkami włóknocementowymi w kolorze białym. Homogeniczne materiałowo moduły identyfikuje zróżnicowane otworowanie - od dużych przeszklonych połaci restauracji i sal konferencyjnych po stosunkowo niewielkie okna modułów mieszkalnych. Część otwarć grupowana jest w dopełnianych płycinami niszach. Wpływa to także na różnorodność wnętrz - doświetlanych szklanymi ścianami, klasycznymi oknami czy też z zastosowaniem portfenetrów.

Tarasy naziemne i dachowe pokryto wentylowaną okładziną drewnianą, olejowaną na ciemny odcień grafitu. Barierki tarasu zostały zaprojektowane jako siatki cięto-ciągnione na konstrukcji stalowej w kolorze naturalnym.

Jednolitą, białą bryłę zespołu aktywizuje żywy światłocień, rysunek cienia rzucanego wzajemnie przez poszczególne moduły i drzewa tarasów, wydobywające z bieli dachówek różne kolory zależnie od pory roku i dnia.

Źródło: UG Dobrzeń Wielki